تبلیغات
حـــلقــه تـربیــــتـی شـهـید کـاظـم دشـــت پا - وحدت مسؤولین از منظر مقام معظم رهبری
 
حـــلقــه تـربیــــتـی شـهـید کـاظـم دشـــت پا
 

وحدت مسؤولین از منظر مقام معظم رهبری






گردآوری : سید امیرحسین کامرانی راد

به دنبال شکست‌های پی در پی غرب در مقابل جهان اسلام و سرخوردگی حاکمان غربی در مقابل ملت‌ها، این روزها دشمنان قسم‌خورده اسلام، تنها راه نجات خود را ایجاد اختلاف بین مسؤولین و ایجاد شکافت میان مردم و مسؤولین در ایران می‌بینند، لذا به وسیله رسانه‌های خود به دنبال تشویش اذهان عمومی هستند. در این میان گاهی اوقات....

 برخی از مسؤولین و اصحاب رسانه داخلی، آگاهانه یا غیرآگاهانه با اظهارات و رفتار خود، آتش این اختلافات را شعله‌ور می‌نمایند و خشنودی دشمن را رقم می‌زنند. در این میان تنها راه نجات، توجه به توصیه‌های حکیمانه رهبر معظم انقلاب اسلامی است که عدم توجه به این نکات، مشکلات بسیاری را برای ملت و مسؤولین به وجود می‌آورد. در ادامه گلچینی از بیانات مقام معظم رهبری مدظله‌العالی پیرامون وحدت بین مسؤولین را مرور می‌کنیم.

صیانت از وحدت و همبستگی

در کشور ما خوشبختانه ملت متحدند؛ این خیلی دستاورد مهمی است؛ از این باید صیانت کرد؛ نگذاریم از بین برود. این اختلافاتی که گاهی بین مسؤولین بروز می‌کند - که به سطح رسانه‌ها هم کشیده می‌شود؛ بی‌خود، بی‌مورد، بی‌فایده - به اتحاد ملی ضربه می‌زند. یک عده می‌شوند طرفدار این، یک عده هم می‌شوند طرفدار آن؛ مخالفت کردن، متهم کردن یکدیگر؛ یک عده‌ای قوهٔ مجریه را متهم کنند، یک عده‌ای از آن طرف قوهٔ مقننه را متهم کنند، یک عده‌ای قوهٔ قضائیه را متهم کنند، تقصیرها را گردن هم بیندازند؛ این جزو کارهای بسیار مضر است و دوستان محترم ما، مسؤولین عزیز کشور بدانند که این در بین مردم هم هیچ‌گونه آبرو و وجهه‌ای ایجاد نمی‌کند که ما مشکلات را هی به گردن این و آن بیندازیم. نه یک مشکلاتی وجود دارد؛ باید حل کرد و می‌توانیم هم حل کنیم؛ ما از حل مشکلاتمان ناتوان نیستیم.1

اتحاد و همدلی بین مسؤولین

حفظ اتحاد و همدلی، یکی دیگر از وظایف ماست. بارها عرض کرده‌ایم که بین مسؤولین باید اتحاد و همدلی باشد. سه قوه و دیگران باید باهم همدل باشند، همگام باشند، همدست باشند؛ ولو یک جاهایی اختلاف نظرهایی دارند. اختلاف نظر اشکالی ندارد؛ اما بایستی در جهت‌گیری‌های نظام و کشور و انقلاب پشت به پشت یکدیگر بدهند، دست یکدیگر را محکم بفشارند و به پیش بروند؛ هم این‌ها، هم مردم باهم هم مردم با مسؤولین. این اتحاد و همدلی، علاج قطعی بسیاری از مشکلاتی است که در کشور وجود دارد.2

نیاز بزرگ کشور

به ملت عزیزمان بارها عرض کردیم که امروز ما به چند چیز احتیاج داریم: اول، اتحاد و همدلی میان مردم با یکدیگر و میان مردم با مسؤولین و میان مسؤولین با یکدیگر، این، نیاز بزرگ کشور ماست. امروز دنیا دارد یک بخش مهمی از تاریخ خود را می‌گذراند. ما باید در این فصل، در این بخش، در این مقطع، خیلی به هوش باشیم، خیلی مراقب باشیم؛ بفهمیم چه کارداریم می‌کنیم. اگر در بین خودمان کدورت‌ها و بددلی‌ها و بدجنسی‌ها و ناسازگاری‌ها وجود داشته باشد - چه بین آحاد مردم، چه بین مسؤولین و مردم، چه بین مسؤولین با یکدیگر - نخواهیم توانست به این وظایف بزرگی که امروز متوجه به ماست، عمل کنیم. این یک توصیهٔ مهم است، یک ضرورت اصلی است.3

فرونشاندن آتش اختلاف

یکی از کارهایی که لازمهٔ تقوای ماست، فرونشاندن آتش است. این شعله‌ور شدن آتش - مراد، همین آتش‌های اختلافاتی است که بین مجموعه‌ها هست، بین گروه‌ها هست، بین دستگاه‌ها هست - در حکم آتش سوزان است. سعی همه باید این باشد که اطفاء کنند. نباید بر روی آتش بنزین پاشید، نباید آتش‌ها را مشتعل کرد. این که ما مکرر در مکرر توصیه می‌کنیم به دوستان، به مسؤولین، به کسانی که تریبون دارند، به کسانی که حرفشان یا به طور عموم یا در بخشی از فضای کشور منعکس می‌شود که گفته‌ها را، زبان‌ها را، اظهارات را، تعبیرات را کنترل و مراقبت کنند، به خاطر این است. گاهی اوقات یک تعبیری نه فقط ضد اطفاء نائره است، بلکه مشتعل کردن هرچه بیشتر نائره است؛ اطفاء نیست، بلکه ضد اطفاء است.4

وحدت کلمه مسؤولین در مبانی اصولی

آنچه که من، امروز برای کشورمان مثل گذشته از همه چیز لازم‌تر می‌دانم، وحدت کلمهٔ آحاد ملت و وحدت کلمهٔ نخبگان و مسؤولین در مبانی اصولی است. یکی از چیزهایی که برای کشور ما حقیقتاً مهم است این است که مردم احساس امنیت سیاسی و روانی بکنند؛ فضای روانی جامعه دچار التهاب نباشد. سعی می‌کنند التهاب آفرینی کنند؛ این هست. این، جزو سیاست‌های مخالفان نظام جمهوری اسلامی است. البته خود ما هم گاهی اوقات، نادانسته این التهاب‌ها را افزایش می‌دهیم. من توصیه می‌خواهم بکنم- حالا مردم عزیز ما به حمدالله از بسیاری از کارهایی که در این زمینه انسان مشاهده می‌کند، برکنارند. مردم نگاه می‌کنند به بعضی از گفتگوها و بگومگوهای بیجا و بی‌مورد که گاهی در بین نخبگان سیاسی مشاهده می‌شود؛ نگاه مردم نگاه رضایتمندانه نیست.5

پرهیز از چالش‌های نا موجّه

مجلس شورای اسلامی یک رکن اساسی کشور و نظام اسلامی است. همهٔ آن چه در نظام اسلامی برجسته و شاخص است، باید در مجلس تبلور و انعکاس یابد؛ ایمان، شجاعت، پیشگامی، ایستادگی بر مبانی نظام، ایستادگی در برابر دشمنان، روزآمدی و نوآوری، وحدت و انسجام ملی، کار و تلاش فداکارانه، به میدان آوردن همهٔ ظرفیت‌های فردی و جمعی، نشانه‌هایی است که می‌توان یک مجلس موفق را با آن شناسایی کرد.
همکاری حقیقی و صمیمی با قوای دیگر و پرهیز از چالش‌های نا موجّه نیز یک شاخص مهم دیگر و دارای سهم تعیین‌کننده در اتحاد ملّی است که دلسوزان کشور همواره بر آن پای فشرده و منافع عمومی و وجاهت چهرهٔ ملت ایران در چشم جهانیان را در گرو آن دانسته‌اند. این توصیه عیناً به دیگر قوای کشور و همهٔ اشخاص و نهادهای مسئول نیز متوجه است. همه باید قانون را فصل‌الخطاب بدانند.6

وحدت و ایستادگی در مقابل دشمن

گروه‌های مختلف، جناح‌های مختلف، سیاست‌ها و جهت‌گیری‌های مختلف، در مقابله با دشمن، باید باهم باشند و کاری نکنند که دشمن سوءاستفاده کند. اختلاف سیاسی مانعی ندارد؛ اختلاف نظر مانعی ندارد؛ مبارزات انتخاباتی به شکل سالم، مانعی ندارد؛ اما خراب کردن یکدیگر، خراب کردن چهرهٔ کشور، خراب کردن ذهن مردم و چهرهٔ مسؤولین دلسوز، اشکال دارد. ایجاد سؤال و ابهام در ذهن مردم، اشکال دارد. با وحدت و یکپارچگی، «کأنهم بنیان مرصوص»، مثل یک دژ پولادین، در مقابل دشمن بایستید؛ مثل چند برادر در یک خانه. ممکن است دو برادر از یکدیگر کدورت و گله هم داشته باشند، اما در مقابل کسی که به خانهٔ آن‌ها حمله می‌کند، دوش به دوش، باید در کنار هم بایستند. آحاد ملت باید این‌گونه باشند.7

پرهیز از مجادلات سیاسی

در روایات ما وارد است که مؤمنین با یکدیگر تراحم و تعاطف دارند؛ یعنی به هم رحم می‌کنند و با یکدیگر عطوفت می‌ورزند. این یک وظیفهٔ اخلاقی است و این امر در پیشرفت و بنای اجتماعی ما تأثیر دارد. به هم رحم کنید. مردم به هم رحم کنند تا خدا هم به آن‌ها رحم کند. وقتی که در دل مردم نسبت به یکدیگر ترحم و عطوفت و حسن ظن و محبت هست، فضای جامعه، فضای بهشت می‌شود. آن‌گاه که در دل افراد، باانگیزه‌های سیاسی یا شخصی، کینه، بددلی و سوءظن وجود داشته باشد، فضای جامعه فضایی تاریک و تلخ می‌شود. باهم همکاری کنیم، به هم کمک کنیم، نسبت به یکدیگر گذشت داشته باشیم. مجادلات سیاسی برای کشور زیان‌بار است. نه فقط امروز که دشمن ما را تهدید می‌کند، بلکه همیشه مضر است؛ برای سازندگی و راه انداختن چرخ‌های اقتصادی مضر است. اگر بعضی‌ها هر روزی به نحوی مسئلهٔ جدیدی درست کنند و افکار عمومی را متوجه به یک مسئلهٔ موهوم کنند، این‌ها به ضرر کشور است.8

آرزوی دشمن

ای ملت ایران! ای جوانان عزیز! ای روشنفکران! ای مجموعه‌های سیاسی! «اتقوا الله»؛ از خدا بترسید و پرهیزگار باشید. پیام بزرگ نماز جمعه در هر هفته، تقواست. تقوای خدا به این است که فریب دشمن را نخوریم و تسلیم تحمیل دشمن نشویم. دشمن می‌خواهد بین ما اختلاف بیندازد. دشمن آرزو می‌کند که بین مسؤولین اختلاف باشد. دشمن آرزو می‌کند که در ایران جنگ داخلی باشد. دشمن نمی‌تواند ببیند که جمهوری اسلامی توانسته است این کشور را امن و آرام نگه دارد. در هر جایی و به هر بهانه‌ای، چه جهالت کسی یا کسانی، چه غرض‌ورزی کسی یا کسانی، اگر ماجرایی درست کند که امنیت را به هم بزند، دشمن خوشحال می‌شود.9

حفظ آرامش سیاسی کشور

ما در چند ماه بعد از این، مسئلهٔ انتخابات را داریم. تا قبل از انتخابات و در خود انتخابات، باید همت همهٔ مسؤولین این باشد که آرامش سیاسی کشور را حفظ کنند؛ نگذارند فضای سیاسی کشور، جنجالی و متلاطم شود؛ این جزو چیزهایی است که هوشمندی مسؤولین کشور ان‌شاءالله باید بتواند این را تحقق ببخشد.
البته مردم واقعاً هوشیار و بصیرند. انسان چه بگوید در قبال این هوشیاری و بصیرت مردم؟ عامهٔ مردم همیشه به مصالح کشور با نظر درستی نگاه کرده‌اند؛ این تجربهٔ ماست. در طول این سه دهه، هر جا مسؤولیتی متوجه مردم بوده است، به بهترین وجه آن را انجام داده‌اند. دشمنان خواستند مردم را از میدان‌های لازم‌الحضورِ خودشان دور کنند، نتوانستند؛ خواستند مردم را دچار تشتت آراء کنند، اختلاف کنند که گریبان یکدیگر را بگیرند، از مصالح کشور و پیشرفت کشور غافل شوند، نتوانستند. مردم از خودشان بصیرت نشان دادند. حقا و انصافاً بصیرت مردم مثال زدنی است؛ این هم کار خداست. دل‌ها دست خداست، اراده‌ها مقهور ارادهٔ الهی است. مردم مؤمنند، متوجه به حقایقند؛ سفارش ما بیشتر به مسؤولین است، به سیاستمداران است، به مدیران گوناگون است؛ مراقب باشند دشمن نتواند این آرامش و استقرار و طمأنینه‌ای را که به فضل الهی در کشور وجود دارد و دشمن سعی کرده این را به هم بزند و نتوانسته، به هم بزند؛ سعی کنند این آرامش و استقرار را حفظ کنند؛ نگذارند تلاطم به وجود بیاید. گاهی یک حرف، گاهی یک عمل نسنجیده، گاهی یک اقدام نابجا، موجب تلاطم در محیط سیاسی می‌شود؛ باید خیلی مراقب باشند.10

هشدار به رؤسای قوا

اختلافات مضر است. هم اختلافات بین مسؤولین مضر است؛ هم بدتر از آن، کشاندن اختلاف میان مردم مضر است. این را من به مسؤولین، به رؤسای محترم هشدار می‌دهم. من از به رؤسای حمایت کردم، باز هم حمایت می‌کنم - مسئولند، باید کمکشان کرد - اما به آن‌ها هشدار می‌دهم، مراقب باشند. نه این که این نامه‌نگاری‌ها خیلی مهم باشد؛ نه صد تا نامه بنویسند؛ کار خودشان را بکنند، اختلافات را به میان مردم نکشانند، چیزهای جزیی را مایهٔ جنجال و هیاهو و استفادهٔ تبلیغاتی دشمن و خوراک تبلیغاتی رادیوهای بیگانه و تلویزیون‌های بیگانه نکنند، صد تا نامه بنویسند؛ نامه اهمیتی ندارد. مهم این است که همهٔ ما بدانیم مسؤولیتی داریم، همهٔ ما بدانیم موقعیت حساسی داریم.
امروز دشمن به خاطر حوادث شمال آفریقا، به خاطر پیشرفت علمی ایران - البته آن‌ها می‌گویند پیشرفت هسته‌ای، لیکن دروغ می‌گویند؛ عمدهٔ مشکل آن‌ها پیشرفت علمی شماهاست - به خاطر تأثیری که ملت ایران بر روی ملت‌های دیگر گذاشته است، به خاطر این بیداری اسلامی که پیداشده، ناراحت و عصبانی است. دشمن احساس شکست می‌کند، احساس ناکامی می‌کند؛ لذا ناراحت است. البته ژستی که دولت‌مردان آمریکا می‌گیرند، ژست پیروز است؛ که بله ما چنین و چنان کردیم؛ لیکن خودشان هم می‌دانند، دیگران هم می‌دانند، محافل سیاسی و محافل مطبوعاتی دنیا هم می‌دانند که قضیه چه خبر است؛ می‌فهمند که دولت آمریکا در این درگیری، در این مبارزهٔ کلان، در این حوادث، شکست‌خورده؛ خب، ناراحتند.
آن‌ها هی دنبال اینند که یک کاری پیدا کنند. یکی از کارهای مهم آن‌ها این است که با روش‌های موذیانه و موریانه‌وار، بین ما اختلاف بیندازند؛ این جزو کارهای رایج این‌هاست، این کار را از قدیم انجام می‌دادند. البته متبحر و کارشناس کامل این کار، انگلیسی‌های خبیثند؛ آن‌ها در زمینهٔ ایجاد اختلاف، از همه کارشناس‌ترند؛ آمریکایی‌ها پیش آن‌ها شاگردی می‌کنند، از آن‌ها یاد می‌گیرند! ایجاد اختلاف از راه‌های نفوذ، مثل موش‌های دزد، مثل موریانه، وارد شدن و نفوذ کردن؛ این‌ها جزو کارهای متعارف آن‌هاست. ما باید حواسمان جمع باشد. باید اختلافات به حداقل برسد.
البته اختلاف نظر، فراوان است؛ هیچ اشکالی هم ندارد - دو نفر مسئولند، رفیقند، اختلاف نظر هم دارند؛ همیشه هم بوده است - اما اختلاف نظر نباید به اختلاف در عمل و اختلاف در برخوردهای گوناگون، به اختلاف علنی، به گریبان گیری، به مچ گیری در مقابل چشم مردم منتهی شود؛ چون آن اختلافات آن قدر اهمیت ندارد. یک وقت یک چیزهای مهمی است، خب مردم باید مطلع شوند؛ اما این اختلافاتی که انسان می‌بیند بین این حضرات هست، چیزهایی نیست که این قدر اهمیت داشته باشد که حالا با ادعاهای گوناگون، ما این‌ها را بزرگ کنیم، جلوی چشم مردم نگه‌دارم، به این‌ها اهمیت بدهیم؛ که اهمیتی هم ندارد. اختلافات را نباید علنی کرد؛ اختلافات را نباید به مردم کشاند؛ احساسات مردم را نباید در جهت ایجاد اختلاف تحریک کرد. از امروز تا روز انتخابات، هر کسی احساسات مردم را در جهت ایجاد اختلاف به کار بگیرد، قطعاً به کشور خیانت کرده. 11

هوس‌های نفسانی، منشأ اختلافات

آنچه که امروز لازم است، این است که همه این وظیفه را بشناسند، بدانند که ما کجا هستیم. یک عده‌ای غفلت می‌کنند، نمی‌فهمند که ما این همه حرکت کرده‌ایم، پیش‌آمده‌ایم؛ نمی‌فهمند که ما هنوز راه طولانی‌ای در پیش داریم؛ نمی‌فهمند که ما دشمن داریم، دشمن از تنبلی ما، از غفلت ما، از اختلاف ما، سوءاستفاده می‌کند. مخاطب بیشتر این حرف شخصیت‌های مطرح جامعه - سیاسی و فرهنگی و غیره - هستند که باید مراقب حرف زدن‌های خودشان، مراقب نوشتن‌های خودشان، مراقب موضع‌گیری‌های خودشان باشند. اتحاد و اتفاقی که رمز همهٔ پیشرفت‌ها و پیروزی‌هاست، امروز بیشتر از همه برای این کشور لازم است. مسؤولین کشور هم واقعاً دارند زحمت می‌کشند. دولت، مسؤولین، مدیران بخش‌های مختلف، تلاش می‌کنند. اگر کسی ایراد و انتقادی هم دارد، نباید آن را جوری مطرح کند که این مدیری که در تلاش هست برای این که کار را بهتر انجام دهد، او را تضعیف کند. اختلافات غالباً از هوس‌های نفسانی بر می‌خیزد. اگر کسی بگوید این عمل من که اختلاف انگیز بود، تفرقه‌انگیز بود، برای خداست، این را باور نکنید. تفرقهٔ بین مؤمنین کار خدایی نیست، برای هدف خدایی انجام نمی‌گیرد؛ کار شیطانی است. ایجاد بغض و کینه بین مؤمنین، فضای اختلاف را به وجود آوردن، این کار شیطان است، کار خدایی نیست. کار خدایی همدلی است. یک نفر یک کاری دارد، مسؤولیتی را برعهده‌گرفته، دیگران باید کمک کنند تا کار را خوب انجام دهد. اگر ضعفی داشت، به او تذکر دهند؛ اما نگذارند او تضعیف شود. این کسی که این علم را بر دوش کشیده، بلند کرده، همه باید کمکش کنند؛ یکی عرقش را پاک می‌کند، یکی بادش می‌زند. اگر دیدند که در نگه‌داشتن علم دارد اشتباه می‌کند، راهش این نیست که یک مشتی هم به پشتش بزنند، خود او و علم را سرنگون کنند. راهش این است که کمکش کنند این اشکال برطرف شود؛ این نکته را باید همه توجه کنند، به خصوص کسانی که در عرصهٔ سیاست و در عرصهٔ فرهنگ و در عرصهٔ رسانه و در عرصه‌های گوناگون نقش و حضوری دارند.12

راه حل اختلاف نظر مسؤولین

آنجایی که مسؤولین در غیر مسائل اصلی نظام - در مسائل کاری، اداری، فهم یک قانون - باهم اختلاف نظری دارند، نباید این اختلاف نظر جلوِ چشم مردم قرار گیرد و به کوی و بازار کشیده شود. اختلاف نظر نباید نشان‌دهندهٔ اختلاف مسؤولین باشد. چرا؟ چون مردم را مأیوس و نگران و دشمن را خوشحال می‌کند. البته اختلاف بین مسؤولین در فهم یک وظیفه، یک امر متوقّع است. مثلاً ممکن است رئیس‌جمهور محترم و رئیس محترم قوّه قضاییه درباره نقطه‌ای از نقاط، دارای دو دید و دو بینش باشند و هر کدام هم برای خود استدلالی داشته باشند. بسیار خوب؛ این راه حل دارد. در قانون اساسی، راه حل این‌ها معیّن شده است.13

لزوم اتحاد و همدلی بین مسؤولین

من روی اتحاد تکیه می‌کنم. اتحاد و همدلی بین مسؤولین کشور یک فریضه است. تعمد در مخالفت با آن، امروز یک خلاف شرع است؛ به خصوص در سطوح بالا. همه به این توجه داشته باشند. دشمن از اختلافات کوچک، یک مسئلهٔ بزرگ می‌خواهد بسازد؛ نباید بگذارید. این جور نیست که هر اختلافی بین دو مسئول یا بین دو دستگاه، فاجعه‌ای باشد؛ نه بالأخره ممکن است مجلس در یک زمینه‌ای جهت‌گیری‌ای داشته باشد، دولت جهت‌گیری دیگری داشته باشد، عقایدشان، سلایقشان مختلف باشد؛ این‌ها فاجعه نیست؛ اما این اختلافات را تبدیل کردن به شکاف‌های غیرقابل پر شدن و زخم‌های غیرقابل علاج، خطای بسیار بزرگی است...یکی از کارهایی که دشمن می‌کند، بی‌اعتماد کردن مردم نسبت به مسؤولین است. ما باید مواظب باشیم خودمان جوری حرف نزنیم که مردم به مسؤولین کشور، مسؤولین دولتی، مسؤولین قضایی، مسؤولین قوهٔ مقننه بی‌اعتماد بشوند؛ که این بی‌اعتمادی ناحق است؛ دشمن این را می‌خواهد. 14

پی‌نوشت‌ها:

1. بیانات مقام معظم رهبری در دیدار کارگزاران نظام، 1391/5/3.
2.
بیانات مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز جمعه، 1390/11/14.
3.
بیانات مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز عید سعید فطر، 1390/6/9.
4.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مسؤولین نظام جمهوری اسلامی ایران، 1390/5/16.
5.
بیانات مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز جمعه تهران، 1387/6/30.
6.
پیام مقام معظم رهبری به مناسبت آغاز به کار نهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی، 1391/3/7.
7.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی، 1371/1/15.
8.
بیانات مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز جمعه، 1381/1/16.
9.
بیانات مقام معظم رهبری در خطبه‌های نماز جمعه تهران، 1379/1/26.
10.
بیانات مقام معظم رهبری در اجتماع مردم شیروان، 1391/7/24.
11.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار دانش‌آموزان و دانشجویان، 1391/8/10.
12.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مداحان اهل‌بیت علیهم السّلام، 1387/4/4.
13.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مردم اصفهان،‌ 1380/8/8.
14.
بیانات مقام معظم رهبری در دیدار کارگزاران نظام، 1389/5/27.

منبع: www.olgooha.com





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 22 بهمن 1391 توسط محمد جواد نظری
Copyrights ® Shahid-Dashtpa - All Right Rserved.